Voor de meest actuele tips en aandachtspunten (met name gebaseerd op het Belastingplan 2027), klik op deze link: 2027 in zicht - Actuele fiscale tips voor jou en je organisatie.
De overige – jaarlijks terugkerende - fiscale en juridische tips en aandachtspunten vind je hier. Onze selectie is gebaseerd op de stand van de huidige wetgeving en rechtspraak. Klik op het tabje van jouw keuze en ga direct naar het gewenste onderwerp.
Voert je bedrijf onderzoeks- en/of ontwikkelingsprojecten uit? Dan kun je misschien de regeling Wet Bevordering Speur- en Ontwikkelingswerk (WBSO) gebruiken om de (loon)kosten voor deze projecten te verlagen. Het financiële voordeel bedraagt 36 procent over de eerste 391.020 euro van de totale Speur- en Ontwikkelings(S&O)-grondslag (voor starters geldt een tarief van 50 procent) en 16 procent van het surplus. Hiervoor geldt geen maximum. Het voordeel verzilver je via een afdrachtvermindering in de aangifte loonheffingen. Zorg ervoor dat je een WBSO-aanvraag op tijd indient, dus voordat het S&O-werk gaat plaatsvinden. Een aanvraagperiode omvat minimaal drie maanden, waardoor je maximaal vier keer per jaar een aanvraag kunt indienen. Als je onderneming per 1 januari 2027 S&O-werkzaamheden wil starten, dan geldt als uiterste aanvraagdatum 20 december 2026. Voor de overige maanden geldt als uiterste indieningsdatum de dag voorafgaand aan de periode waarbinnen het S&O-werk gaat plaatsvinden.
Onder de regeling voor kosten speur- en ontwikkelingswerk (S&O-kosten) kun je er jaarlijks voor kiezen om in plaats van de werkelijke S&O-kosten een forfaitair bedrag per S&O-uur op te voeren. De keuze die een onderneming bij de eerste WBSO-aanvraag voor 2027 maakt, geldt voor het gehele kalenderjaar. Inventariseer op tijd of het voor je onderneming voordelig kan zijn om een beroep te doen op het forfait of juist de werkelijke S&O-kosten.
De inhoud van je WBSO-aanvraag kan gevolgen hebben voor de eventuele toepassing van de innovatiebox. Een goede afstemming is daarbij van groot belang. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het aantal aangegeven WBSO-uren, de planning van de WBSO-projecten, in hoeverre sprake is van de ontwikkeling van programmatuur en hoe de S&O-projecten aansluiten bij de voor de innovatiebox kwalificerende winst. Met name voor dit laatste punt is het van belang goed naar de structuur van de opgezette WBSO-projecten te kijken.
Wanneer je investeert in energiebesparende en/of milieuvriendelijke bedrijfsmiddelen (of daar een voornemen toe bestaat), kun je gebruikmaken van een extra fiscale aftrekpost van 40 procent van het investeringsbedrag onder de Energie-investeringsaftrek (EIA). In 2026 zijn de aftrekpercentages voor de Milieu-investeringsaftrek (MIA) 27, 36 of 45 procent, afhankelijk van de categorie van de investering. Investeer daarom in een activum dat voorkomt op de Milieu- of Energielijst 2026. Deze lijsten worden jaarlijks in december opnieuw vastgesteld en mogelijk staan niet alle bedrijfsmiddelen die op de huidige lijsten voorkomen, ook op de lijsten voor 2027. Het kabinet verhoogt het aftrekpercentage van de EIA in 2027 naar 45,5 procent. Let daarom extra op de planning van je investering.
Als je in 2023 een herinvesteringsreserve hebt gevormd voor de winst behaald met de verkoop van een bedrijfsmiddel, is het raadzaam om voor het einde van 2026 herinvestering te doen. Doe je dit niet, dan valt de reserve in beginsel vrij in de winst en wordt deze belast. In bijzondere omstandigheden kan de termijn voor het aanhouden van de herinvesteringsreserve worden verlengd. Het is dan van belang dat je kunt aantonen dat het voornemen om te herinvesteren eind 2026 nog bestaat, bijvoorbeeld door dit vast te leggen in de notulen van de directievergaderingen.
Bij vervreemding (desinvestering) van een bedrijfsmiddel binnen vijf jaar na het begin van het kalenderjaar waarin de investering heeft plaatsgevonden en waarvoor je EIA, MIA of KIA (kleinschaligheidsinvesteringsaftrek) hebt genoten, moet je een desinvesteringsbijtelling in aanmerking nemen. De facto kan de desinvesteringstermijn dus korter zijn dan vijf jaar. Wanneer je het voornemen hebt om een bedrijfsmiddel te verkopen dat je minder dan vijf jaar geleden hebt aangeschaft, dan is het voor jou misschien raadzaam het bedrijfsmiddel pas begin 2027 te verkopen. Mogelijk kun je hiermee een desinvesteringsbijtelling beperken of zelfs voorkomen.
Je recht op KIA in 2026 vervalt als je het maximale investeringsbedrag van 398.236 euro overschrijdt. Dreig je dit maximumbedrag te overschrijden, dan kan het raadzaam zijn om investeringen (deels) uit te stellen tot 2027.
Nederland kent een beperking van de renteaftrek tot 24,5 procent van de gecorrigeerde Nederlandse fiscale winst (EBITDA) van een onderneming. Daarvoor geldt een drempel van 1 miljoen euro voor het saldo aan renten. Als je op tijd beoordeelt of de renteaftrekbeperking van toepassing is, heb je de mogelijkheid om hierop te anticiperen. Mogelijk is het aan te raden géén fiscale eenheid aan te gaan, zodat elke vennootschap fiscaal zelfstandig de franchise kan benutten en ook zelf de eventuele niet aftrekbare rentelasten draagt. In andere gevallen kan het juist beter zijn om een fiscale eenheid aan te gaan of uit te breiden, zodat de EBITDA van deze groep beschikbaar komt om de 24,5 procent-ruimte over te berekenen.
Om per 1 januari 2027 een of meer vennootschappen uit een bestaande fiscale eenheid vennootschapsbelasting te ontvoegen, moet je het verzoek tot ontvoeging uiterlijk op 31 december 2026 hebben ingediend. Ook zonder toestemming van de Belastingdienst is ontvoeging uit een fiscale eenheid mogelijk, maar dit kan ingewikkelder zijn.
Om per 1 januari 2027 gebruik te maken van de mogelijkheid om aangifte vennootschapsbelasting te doen in een andere valuta dan de euro (bij een boekjaar gelijk aan het kalenderjaar), moet je het verzoek uiterlijk op 31 december 2026 indienen bij de Belastingdienst. Als je eenmaal voor het gebruik van de functionele valuta hebt gekozen, geldt deze keuze voor een periode van tien jaar.
De rente op een lening voor de verwerving van een andere vennootschap is mogelijk niet volledig fiscaal aftrekbaar. Dat geldt zowel voor een lening die daarvoor is bedoeld als voor een lening die daarvoor al wordt gebruikt. Voor de vennootschapsbelasting gelden namelijk verschillende renteaftrekbeperkende regelingen. Door hier vooraf bij stil te staan, kun je mogelijk voorkomen dat rente onnodig onder een aftrekbeperking valt.
Het zogenoemde zakelijkheidsbeginsel (‘at arm’s length’) moet zorgen voor een zakelijke fiscale winstverdeling binnen concerns. Omdat niet elk land dit beginsel (op dezelfde wijze) toepast, kan dit ertoe leiden dat een deel van de winst van een multinationale onderneming niet wordt belast. De Nederlandse belastingwet gaat deze mismatches tegen. Kort gezegd houdt de maatregel in dat je fiscaal geen ‘min’ in Nederland kunt presenteren zonder een corresponderende ‘plus’ in het buitenland. Beoordeel of in je organisatie informeelkapitaalsituaties voorkomen die geraakt zouden worden en richt deze zo nodig opnieuw in.
Bedrijven die belastingplichtig zijn voor de vennootschapsbelasting mogen maar afschrijven op een gebouw totdat de boekwaarde gelijk is aan de WOZ-waarde. Dit betekent dat het belangrijk is om de WOZ-beschikking te controleren en zo nodig bezwaar aan te tekenen binnen de hiervoor geldende termijn (6 weken na datum WOZ-beschikking).
Betalingen van rentes, royalty’s en dividenden die je doet, zijn in bepaalde gevallen in Nederland belast tegen het hoogste tarief in de vennootschapsbelasting. In 2026 en 2027 bedraagt dat tarief 25,8 procent. De bronbelasting ziet met name op rente-, royalty- en dividendbetalingen aan groepsmaatschappijen gevestigd in laagbelastende jurisdicties en in misbruiksituaties. Door hierbij stil te staan en eventueel je ondernemingsstructuur aan te passen, kun je dit mogelijk voorkomen. Zie meer over belastingtarieven en cijfers voor 2027/2026 onze factsheet Belastingcijfers 2027/2026.
Wanneer je Nederlandse onderneming meer dan 50 procent belang heeft in een laagbelaste buitenlandse dochtervennootschap of vaste inrichting, dan wordt dit belang aangemerkt als een controlled foreign company (CFC). Het gevolg is dat je bepaalde inkomensbestanddelen van die CFC aan je Nederlandse ondernemingswinst moet toerekenen. Je kunt het beste met je adviseur naar de ondernemingsstructuur kijken om zo de mogelijke consequenties van de CFC-regels in kaart te brengen.
Op grond van de ATAD2-regels geldt voor elke Nederlandse onderneming een documentatieverplichting. In dit document analyseert een belastingplichtige waarom de hybridemismatchregels niet op hem van toepassing zijn of hoe de regels zijn toegepast. Als je onderneming internationaal opereert, is het raadzaam om deze verplichting te bespreken met je adviseur.
De Nederlandse substance-eisen zijn onder andere van belang voor de CFC-regels, de dividendbelasting, de conditionele rente- en royaltybelasting en de buitenlandse aanmerkelijkbelangregeling. De laatste regeling bepaalt dat in specifieke gevallen buitenlandse aandeelhouders van een Nederlandse entiteit in Nederland vennootschapsbelasting moeten betalen over ontvangen dividenden en vervreemdingswinsten. Eerder vormden de Nederlandse substance-eisen een veilige haven. Dit is niet langer het geval. Wanneer een belastingplichtige voldoet aan de substance-eisen maar de Belastingdienst aannemelijk maakt dat er sprake is van misbruik, dan wordt er alsnog Nederlandse vennootschaps- of bronbelasting geheven. Omgekeerd hebben (potentieel) belastingplichtigen de mogelijkheid om het ontbreken van misbruik aan te tonen ook al voldoen zij niet aan de substance-eisen. Zowel de Belastingdienst als de belastingplichtige kunnen zich beroepen op de misbruikindicatoren uit de ‘Beneficial Ownership-arresten’ van het Europese Hof van Justitie.
Er gelden aanvullende substance-eisen voor dienstverleningslichamen. Een dienstverleningslichaam is een Nederlands belastingplichtig lichaam waarvan de activiteiten voor meer dan 70 procent bestaan uit het direct of indirect ontvangen en betalen van rente, royalty's of huur van een buitenlandse groepsentiteit. De aanvullende substance-eisen zijn loonkosten van ten minste 100.000 euro en de beschikking over kantoorruimte voor ten minste 24 maanden. Als niet aan deze eisen wordt voldaan, wordt informatie uitgewisseld met het land van waaruit de rente, royalty's of huur wordt betaald (de bronstaat). Het gevolg hiervan zou kunnen zijn dat de bronstaat de belastingplichtige verdragsvoordelen onthoudt. Deze substance-eisen zijn ook van belang voor de tegenbewijsregeling in de Wet bronbelasting 2021.
Voor de verrekening van verliezen met winsten geldt vanaf 2022 een volledig recht op verrekening tot winsten van 1.000.000 euro per boekjaar. De (resterende) winst hoger dan 1.000.000 euro mag je voor 50 procent verrekenen met verliezen. Het eventueel openstaand verlies kun je met toekomstige jaren verrekenen, zonder beperking in tijd, maar met inachtneming van bovenstaande beperkingen.
Op grond van DAC7 moeten digitale platforms die zijn gevestigd binnen of buiten de EU bepaalde informatie rapporteren over verkopers die voor hun activiteiten gebruik maken van het digitale platform. De bevoegde autoriteit in een lidstaat wisselt deze informatie vervolgens uit met de bevoegde autoriteit in de lidstaat waar de te rapporteren verkoper fiscaal inwoner is. Dit heeft tot doel de belastingautoriteiten van de EU-lidstaten te voorzien van de informatie die nodig is voor de handhaving van de belastingregels met betrekking tot commerciële activiteiten die met bemiddeling van digitale platforms worden verricht. De Belastingdienst kan de gerapporteerde gegevens bijvoorbeeld gebruiken voor zowel de inkomstenbelasting als de btw. Digitale platforms moeten jaarlijks uiterlijk 31 januari over het voorgaande kalenderjaar rapporteren. De rapportage over 2026 moet je daarom uiterlijk 31 januari 2027 indienen.
Het kan zijn dat je aan het einde van het (boek)jaar btw moet terugbetalen wanneer het gebruik van investeringsgoederen voor vrijgesteld gebruik is toegenomen ten koste van btw-belast gebruik én afwijkt van de verhouding waarin de aankoop-btw in aftrek is gebracht. Bij een toename van belast gebruik kun je een deel van de eerder niet afgetrokken btw alsnog terugvragen. Sinds 1 januari 2026 geldt dit ook voor bepaalde diensten aan een onroerende zaak met een waarde vanaf 30.000 euro (excl. btw).
Vanaf 1 januari 2026 geldt een herzieningsregeling voor de btw op bepaalde diensten aan onroerende zaken (‘vastgoeddiensten’), zoals vernieuwen, vergroten, onderhoud of herstel. Als je als btw-ondernemer vastgoed bezit of huurt, zul je per gebouw bij moeten houden of er kwalificerende vastgoeddiensten worden afgenomen en zo ja, of in de herzieningsperiode van 5 of 10 jaar een wijziging van het gebruik optreedt die leidt tot herziening van btw. In dat geval moet je per gebouw, per kwalificerende vastgoeddienst vaststellen of herziening van toepassing is gedurende de herzieningsperiode. Voor meer informatie, zie ons Belastingnieuwsbericht over dit onderwerp.
Ondernemers die naast btw-belaste ook btw-vrijgestelde prestaties verrichten, hebben doorgaans een beperkt recht op aftrek van btw op algemene kosten. In de praktijk wordt dit ‘pro rata’ percentage doorgaans jaarlijks berekend op basis van de met btw-belaste en btw-vrijgestelde prestaties behaalde opbrengsten. Als deze verhouding gedurende het jaar is veranderd, moet de eerder afgetrokken btw op kosten worden gecorrigeerd. Deze correctie wordt veelal meegenomen in de aangifte over het vierde kwartaal (in januari). Het is dus raadzaam om op tijd de benodigde gegevens te verzamelen om deze correctie te berekenen. Ook is het van belang te beoordelen of niet-economische activiteiten, zoals het houden van aandelen, impact hebben op het recht op aftrek van btw op algemene kosten (‘pre pro rata').
Het Hof van Justitie EU heeft in de zaak Arcomet Towercranes geoordeeld dat de contractueel overeengekomen intragroepdiensten, vergoed via een transfer pricing-verrekening, een btw-belastbare prestatie vormen. Op 13 mei 2026 oordeelde dit Hof in de zaak Stellantis Portugal dat aanpassingen van verrekenprijzen aan het einde van het jaar binnen een multinationale groep op zichzelf geen tegenprestatie vormen voor een aan btw onderworpen dienst. Dit is anders als er tussen de ondernemingen een rechtsbetrekking bestaat die een rechtstreeks verband legt tussen de verleende diensten en de aanpassing. Voor organisaties betekent dit dat het van belang is om groepsinterne verrekenprijsbeleid en onderbouwende documentatie tegen het licht te houden om te bevestigen of de true-ups aan het einde van het jaar zijn vastgelegd als prijsaanpassingen of als betaling voor een individualiseerbare groepsinterne dienst. Het is ook de moeite waard om te bekijken of historische aanpassingen in plaats daarvan moeten worden behandeld als aanpassingen van de maatstaf van heffing van de onderliggende prestatie. Lees meer hierover in ons Belastingnieuwsbericht over dit onderwerp.
Wanneer je onderneming actief is in meerdere landen, krijg je te maken met transfer pricing-regelgeving (TP of verrekenprijzen). Deze regels vereisen dat transacties tussen groepsmaatschappijen plaatsvinden onder zakelijke voorwaarden, oftewel volgens het zakelijkheidsbeginsel (arm’s-lengthbeginsel). Dit betekent dat verbonden partijen dezelfde prijzen en voorwaarden moeten hanteren als onafhankelijke partijen in vergelijkbare omstandigheden.
Deze verplichting geldt niet alleen voor de levering van goederen en diensten, maar ook voor transacties met betrekking tot intellectueel eigendom, zoals gebruik van merknamen of know-how, en groepsfinanciering, zoals interne leningen en cashpoolstructuren. Wanneer transacties niet voldoen aan het arm's-lengthbeginsel, kan dit leiden tot fiscale correcties, boetes en mogelijk dubbele belastingheffing. Daarnaast is een goede onderbouwing van de zakelijkheid van intercompany transacties essentieel voor het correct indienen van de aangifte vennootschapsbelasting.
Als een of meerdere van de groepsentiteiten op basis van het transfer pricing-beleid een bepaald (routine)resultaat moeten behalen, is het raadzaam om vóór het einde van het boekjaar de benodigde berekeningen te maken en eventuele correctiefacturen te versturen. In veel landen is een neerwaartse aanpassing van het belastbare resultaat niet meer mogelijk na jaareinde. Een tijdige beoordeling en eventuele aanpassing van de winstallocatie is daarom sterk aan te bevelen. Dit is tevens van belang voor Pillar Two en (public) country-by-country reporting, omdat transfer pricing-correcties na jaareinde tot verschillen in boekhouding en het country-by-country rapport kunnen leiden.
Naast de meer operationele intercompany transacties, zoals de levering van goederen en diensten en royaltybetalingen, is het belangrijk om ook de zakelijkheid van intercompany financieringsstructuren te beoordelen en te onderbouwen. Mede door de OESO-richtlijnen voor financiële transacties die zijn overgenomen in het Nederlandse verrekenprijsbesluit uit juli 2022, staan dergelijke transacties steeds nadrukkelijker in de belangstelling van belastingautoriteiten. Daarnaast wordt in 2026 een nieuw OESO-rapport verwacht dat specifiek ziet op intercompany dienstverlening, waardoor ook die transacties meer centraal komen te staan.
Steeds meer internationaal opererende organisaties bieden werknemers de mogelijkheid om (tijdelijk) vanuit het buitenland te werken. Hoewel dit aantrekkelijk kan zijn voor zowel werkgever als werknemer, brengt het ook fiscale risico’s mee. Onder bepaalde omstandigheden kunnen de activiteiten van een werknemer leiden tot de aanwezigheid van een vaste inrichting voor de Nederlandse organisatie. Dit risico doet zich bijvoorbeeld voor bij structureel thuiswerken vanuit het buitenland, frequente klantbezoeken of het sluiten van contracten namens de onderneming.
Wanneer sprake is van een vaste inrichting, kan dit leiden tot aanvullende verplichtingen voor de werkgever, zoals lokale registraties, belastingaangiften en een winsttoerekening aan de activiteiten in het betreffende land. Het is daarom raadzaam een duidelijk beleid op te stellen voor grensoverschrijdend werken, vooraf een fiscale beoordeling uit te voeren bij langdurig werken vanuit het buitenland en uitzonderingen zorgvuldig vast te leggen. Daarnaast is het belangrijk om inzicht te houden in de locaties en werkzaamheden van werknemers.
Aan het einde van het jaar ligt de focus vaak op het afronden van het boekjaar en het analyseren van de (lokale) resultaten, zodat kan worden vastgesteld of alle entiteiten zijn beloond in overeenstemming met het geldende transfer pricing-beleid. Tegelijkertijd is het belangrijk om vooruit te kijken naar het komende jaar. Op basis van budgetten kun je namelijk tijdig bepalen welke prijzen je voor de intercompany transacties binnen de groep moet hanteren om ook in het volgende jaar het transfer pricing-beleid zo goed mogelijk te volgen en (grote) jaareindecorrecties zoveel mogelijk te voorkomen.
Heb je in verband met de expatregeling universitair geschoolde mensen in dienst die dertig jaar zijn geworden of fulltime-werknemers die parttime zijn gaan werken? Mogelijk voldoen zij dan niet meer aan de salarisnorm, waardoor de expatregeling niet meer van toepassing is. De standaard salarisnorm voor 2026 is vastgesteld op 48.013 euro aan belastbaar inkomen op jaarbasis. De verlaagde salarisnorm voor 2026 bedraagt 36.497 euro op jaarbasis. In voorkomende gevallen kun je overwegen om de expatvergoeding te verlagen, zowel contractueel als in de salarisadministratie, waardoor de salarisnorm nog wel wordt gehaald. Daarnaast is de grondslag van de expatregeling gemaximeerd op de WNT-norm (262.000 euro in 2026).
Je kunt een afspraak maken met de Belastingdienst over het toepassen van de inkomstenbelastingtarieven in de salarisadministratie voor werknemers met de expatregeling zonder persoonlijke aftrekposten of overig inkomen. De aangifteplicht voor de inkomstenbelasting komt daarmee voor deze werknemers te vervallen. Zie meer over belastingtarieven en cijfers voor 2027/2026 onze factsheet Belastingcijfers 2027/2026.
Als de belastingheffing over buitenlandse werkdagen op grond van een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting is toegewezen aan het andere land, kun je daarmee al rekening houden in de Nederlandse salarisadministratie. In dat geval kun je de inhouding van Nederlandse loonbelasting beperken tot het aan Nederland toegewezen deel van het inkomen. Dit is ook van belang voor het bepalen van de hoogte van de vrije ruimte onder de werkkostenregeling en de eventueel verschuldigde eindheffing van 80 procent. Hiervoor is het wel belangrijk dat de werknemer een overzicht bijhoudt van zijn werkdagen in en buiten Nederland.
Bij een salary split werkt een werknemer in verschillende landen. Een salary split kan formeel en materieel zijn. Bij een formele salary split is het van belang dat je voor elke afzonderlijke formele dienstbetrekking van de werknemer voldoet aan de registratie- en afdrachtverplichtingen. Je bent namelijk per afzonderlijke dienstbetrekking de bijdrage Zorgverzekeringswet en de premies werknemersverzekeringen verschuldigd. Onder omstandigheden kan de verleggingsregeling binnen concernverband een oplossing bieden voor deze dubbele last. Bij een materiële salary split is er maar één formele werkgever, waardoor je de bijdrage Zorgverzekeringswet en de premies werknemersverzekeringen maar eenmaal hoeft af te dragen.
Als je voor je werknemers die onderworpen zijn aan buitenlandse sociale zekerheid, de buitenlandse sociale zekerheidspremies in Nederland op een juiste wijze fiscaal verwerkt, leidt dit in de meeste gevallen tot een aftrekpost op het fiscale loon.
Een goede administratie is essentieel voor de houders van douanevergunningen. Zo kunnen zij aantonen dat zij voldoen aan de douanewetgeving en de voorwaarden van de vergunning. Fouten in de administratie kunnen leiden tot boetes, naheffingen of intrekking van de vergunning, met hogere kosten en risico's als gevolg. Daarnaast neemt de administratieve druk voor douanevergunningen toe, door onder meer toenemende vereisten vanuit de Douane, maar ook door toenemende complexiteit binnen bedrijven zelf. Om de administratie efficiënt en betrouwbaar te voeren, is het daarom van belang om waar mogelijk te automatiseren.
Naar verwachting wordt het in de loop van 2027 mogelijk om in Nederland een vergunning aan te vragen voor centralised clearance. Dit biedt aanzienlijke voordelen voor bedrijven die goederen importeren in meerdere EU-lidstaten. Met centralised clearance kunnen alle douaneaangiften worden verwerkt via één lidstaat, waardoor je binnen je organisatie een uniforme werkwijze kunt hanteren. Daarnaast vervallen de aparte interfaces per lidstaat, wat de overgang naar de zogenoemde EU Customs Hub kan vereenvoudigen. Dit is het nieuwe aangiftesysteem dat de Europese Commissie stapsgewijs wil invoeren in combinatie met een nieuw Douanewetboek. Door nu al voorbereidingen te treffen, kun je straks efficiënter en kostenbesparend opereren. Deze vergunning kan echter naar verwachting pas vanaf 2028 gebruikt worden voor bedrijven die werken met inschrijving in de administratie van de aangever. Voor standaard en vereenvoudigde aangiften is de verwachting dat bedrijven hier in 2029 gebruik van kunnen maken.
Let op: Als je alle goederen via één lidstaat importeert, biedt centralised clearance mogelijk geen extra voordelen. Deze aanpak is vooral relevant voor bedrijven die importeren in meerdere lidstaten.
DAC6 legt verplichte informatie-uitwisseling op voor bepaalde structuren en transacties met een grensoverschrijdend karakter waarbij een EU-lidstaat is betrokken. Een structuur of transactie moet worden gemeld wanneer deze in de richtlijn genoemde "wezenskenmerken" bezit (zgn. ’hallmarks’) en - in sommige gevallen - daarnaast als een van de belangrijkste te verwachten voordelen een belastingvoordeel betreft. Als er een intermediair (bijvoorbeeld een belastingadviseur) is betrokken bij het opzetten van een constructie, is deze intermediair verplicht om te melden binnen 30 dagen nadat het advies wordt uitgebracht of de eerste stappen voor implementatie worden genomen. Bij het ontbreken van een intermediair verschuift de meldingsplicht naar de relevante belastingplichtige. Het is daarom belangrijk om je DAC6-positie inzichtelijk te hebben. Voor het niet melden van meldingsplichtige constructies gelden boetes.
Het Multilateraal instrument (‘MLI’) is een onderdeel van het OESO-project tegen grondslagerosie en winstverschuiving door multinationale ondernemingen (ook wel ‘BEPS-project’ genoemd). Door het MLI kunnen landen hun bilaterale belastingverdragen in één keer BEPS-proof maken. Het MLI is alleen van toepassing op een verdrag wanneer het ook voor de verdragspartner van kracht is én er geen voorbehoud is gemaakt voor het betreffende verdragsartikel. Omdat het nog regelmatig voorkomt dat Nederlandse verdragspartners het MLI bekrachtigen, kan de toepassing van hun verdrag met Nederland veranderen. Mocht je gebruik maken van belastingverdragen, dan is het raadzaam met je adviseur te bekijken of het MLI iets verandert voor je onderneming.
Met ingang van 1 januari 2024 is nieuwe en ingrijpende wetgeving in werking getreden voor grote bedrijven die internationaal opereren. Deze wetgeving maakt het mogelijk om op verschillende niveaus in een groep belasting te heffen wanneer er in een ander rechtsgebied een effectief belastingtarief van minder dan 15 procent geldt. Omdat deze wetgeving, ook wel bekend als Pillar Two, naar verwachting wereldwijd zal worden geïmplementeerd, is het van groot belang om de impact van de nieuwe regels op je belastingheffing, rapportage en bedrijfsmodel te beoordelen. Op Prinsjesdag 2026 heeft het kabinet enige technische wijzigingen voorgesteld. De belangrijkste wijzigingen zijn de erkenning van bestaande robuuste minimumbelastingstelsels en de verlenging/introductie van veiligehavenregels (vereenvoudigde toetsen). Lees meer over de technische wijzigingen in ons Belastingnieuwsbericht ‘Nederlandse implementatie side-byside pakket Pillar Two’.
Sinds 2026 kan er slechts één keer bezwaar worden gemaakt voor niet verrekende vennootschapsbelasting voor de deelnemingsverrekening, de verrekening bij buitenlandse ondernemingswinsten en de verrekening bij voordelen uit hoofde van een gecontroleerd lichaam (relevant bij voortwenteling over meerdere jaren). Controleer bij ontvangst van een beschikking waarop een bepaald bedrag aan niet-verrekende vennootschapsbelasting voor het eerst wordt vastgesteld, dus gelijk of je bezwaar wilt maken.
Het principe ‘tax follows the business’ houdt in dat het bedrijfsmodel van een onderneming leidend is voor de inrichting van het transfer pricing-beleid en niet andersom. Wanneer de transfer pricing-regels correct worden toegepast, wordt winst toegerekend aan de entiteiten die daadwerkelijk waarde creëren door functies uit te oefenen, risico’s te beheersen of activa aan te houden. Omdat ondernemingen voortdurend in ontwikkeling zijn, is het belangrijk om regelmatig te beoordelen of het bestaande transfer pricing-beleid nog aansluit bij de feitelijke bedrijfsvoering.
Veelvoorkomende voorbeelden zijn de aan- of verkoop van bedrijfsonderdelen en de daaropvolgende integratie, digitale transformaties, veranderingen binnen de finance functie, nieuwe centraal aangestuurde duurzaamheidsinitiatieven, de ontwikkeling en implementatie van IT-systemen, en bredere bedrijfstransformatieprogramma’s. Dergelijke ontwikkelingen kunnen aanleiding geven om het transfer pricing-beleid te herzien of aan te passen.
Als je onderneming transacties uitvoert met groepsmaatschappijen, zorg er dan voor dat je transfer pricing-documentatie up-to-date is. Een gedegen functionele analyse en een actuele benchmarkstudie zijn onmisbaar om de zakelijkheid van deze transacties te onderbouwen.
Bedroeg de geconsolideerde groepsomzet in het voorgaande boekjaar meer dan € 50 miljoen, dan moet je documentatie voldoen aan de vereisten voor een Master File (groepsdossier) én een Local File (lokaal dossier). Het is daarbij gebruikelijk dat je de relevante benchmarkstudies jaarlijks actualiseert en dat je eens per drie jaar volledig nieuwe benchmarkstudies opstelt.
Bij een geconsolideerde groepsomzet van meer dan € 750 miljoen ben je daarnaast verplicht een Country-by-Country Report (CbCR) in te dienen. Wacht niet tot het nieuwe jaar en beoordeel nu of je verrekenprijsdocumentatie compleet en actueel is. Zo voorkom je verrassingen bij een eventuele controle door de Belastingdienst.
In het kader van de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) en de public CbCR in de EU, is het van belang dat je ervoor zorgt dat de transfer pricing-documentatie (Local File, Master File en CbCR) aansluit bij deze openbare publicaties, bijvoorbeeld wat betreft informatie over de belangrijkste risico's voor je onderneming.
De OESO-richtlijnen vormen de basis voor transfer pricing, maar landen kunnen hiervan afwijken en lokale regelgeving verandert regelmatig. Daarnaast werkt de OESO voortdurend aan updates van haar richtlijnen, waaronder een herziening van de regels voor intercompany dienstverlening. Voldoet je transfer pricing-documentatie nog aan de actuele eisen? Controleer tijdig of je Local File, Master File en eventuele benchmarkstudies aansluiten op de vereisten van alle landen waarin je organisatie actief is. Hiermee beperk je het risico op correcties, hogere boetes en een zwaardere bewijslast bij een belastingcontrole.
Houders van vergunningen voor accijnsgoederenplaatsen of geregistreerde geadresseerden voor producten van minerale oliën en andere belastingplichtigen voor de energiebelasting dienen te controleren of zij ETS-2 verplichtingen hebben. Zo ja, dan moeten zij de aanvraag van de ETS-2 vergunning indienen. Alleen aangewezen belastingplichtingen voor de accijnzen / energiebelasting mét ETS-2 vergunning mogen energieproducten in het vrije verkeer brengen. Zendingen van energieproducten kunnen dus worden geblokkeerd wanneer niet aan de ETS-2 verplichtingen wordt voldaan. Het ETS-2 systeem zal naar alle waarschijnlijkheid volledig operationeel zijn in 2028. Om aan de verplichtingen te voldoen, moet een bedrijf emissierechten inleveren waarvan de eerste inlevering plaatsvindt in 2029 over de emissies van 2028. De monitoring van sommige emissies voor specifieke gereguleerde bedrijven vindt echter al plaats vanaf 2025.
De Europese Commissie werkt met de ‘EU Customs Reform’ aan een ingrijpende hervorming van het douanestelsel. Deze hervorming is primair gericht op het aanpakken en beheersen van de explosieve groei in e-commerce, maar zal uiteindelijk het gehele douanesysteem transformeren. Denk aan nieuwe definities van importeurs, aangepaste verantwoordelijkheden en nieuwe complianceverplichtingen. De implementatie zal gefaseerd lopen. Het is daarom belangrijk om de voortgang van de Customs Reform goed te monitoren. Deze hervorming raakt alle bedrijven die goederen invoeren in de EU, niet alleen e-commerce spelers. Tijdige voorbereiding om compliant te blijven is van belang om risico’s te beperken.
Op 19 september 2026 is de definitieve tekst van de EU Customs Reform gepubliceerd. Een van de wijzigingen betreft de invoer van e-commerce zendingen tot 150 euro. Zo is de vrijstelling van invoerrechten voor deze zendingen afgeschaft en gelden aanvullende kosten, waaronder 3 euro invoerrechten per artikel en vanaf november 2026 een afhandelingsvergoeding van 2 euro per zending. Hoewel deze maatregelen vooral e-commercebedrijven raken, kunnen de gevolgen ook merkbaar zijn voor andere ondernemingen die goederen rechtstreeks aan EU-consumenten verkopen.
Hoewel veel maatregelen vooral gericht zijn op e-commerce, heeft de EU-douanehervorming een veel bredere reikwijdte. Met name voor ondernemingen van buiten de EU kan het steeds moeilijker worden om een douanevertegenwoordiger te vinden (voor niet-EU-bedrijven een indirect vertegenwoordiger). Dit komt doordat indirect vertegenwoordigers niet alleen verantwoordelijk zullen zijn voor de naleving van de douanewetgeving, maar ook voor de naleving van toepasselijke niet-fiscale regelgeving. Zij kunnen daardoor aansprakelijk worden gehouden voor product gerelateerde non-compliance. Als gevolg hiervan kan het voor veel niet-EU-bedrijven praktisch noodzakelijk worden om een EU-entiteit of vaste inrichting op te richten.
De EU Ontbossingsverordening (EUDR) is met ingang van 30 december 2026 van toepassing op grote en middelgrote bedrijven, en op 30 juni 2027 op micro- en kleine bedrijven. De EUDR vereist dat producten ontbossingsvrij zijn en geproduceerd zijn overeenkomstig de relevante wetgeving - waaronder grondgebruiksrechten, arbeidsrechten, mensenrechten - van het land van productie, voordat ze op de EU-markt mogen worden gebracht of daaruit worden geëxporteerd. De verordening ziet op rundvlees, cacao, koffie, palmolie, rubber, soja, hout en specifieke producten die zijn gemaakt met deze grondstoffen, zoals chocola, rubberen onderdelen en banden, oliën, glycerol en (industriële) zuren, papier, kartonnen verpakkingen, houten meubels en kleerhangers.
Bedrijven die deze producten willen importeren, verhandelen of exporteren, moeten – afhankelijk van hun exacte rol in de toeleveringsketen - due diligence uitvoeren en informatie verzamelen, aanleveren en/of een ‘Due Diligence Statement’ indienen. Dit dient te gebeuren vóórafgaand aan het op de markt brengen, invoeren of uitvoeren van de producten. Dit houdt in dat bedrijven niet alleen helder moeten hebben welke producten onder de EUDR vallen, maar ook een toereikend zorgvuldigheidsstelsel en bijbehorende processen en rollen moeten inrichten. Het niet naleven van de EUDR-verplichtingen kan onder andere leiden tot goederen die stilstaan aan de grens, niet op de markt mogen worden gebracht of moeten worden teruggeroepen, en daarnaast tot uitsluiting van aanbestedingen en het opgelegd krijgen van aanzienlijke boetes.
Dee Europese Commissie heeft het bereik van de EUDR uitgebreid. Vanaf 30 december 2027 zullen nog meer producten onder de EUDR vallen, waaronder oplosbare koffie en meer derivaten van palmolie, inclusief zuren en zeep. Deze uitbreiding is met name relevant voor bedrijven in de oleochemische, cosmetische en persoonlijke verzorgings-sectoren. Bedrijven doen er goed aan tijdig te beoordelen of deze productuitbreiding op hen van toepassing is, zodat voldoende tijd resteert om de benodigde maatregelen te treffen om per 30 december 2027 aan de EUDR-verplichtingen te voldoen.
Het is van belang om in de beoordeling welke producten onder de EUDR vallen, ook mogelijke reserve-onderdelen, verpakkingen en non-core imports mee te nemen. Zie voor meer informatie onze EUDR website.
Economische handelsverdedigingsmaatregelen, zoals de US tariffs, antidumping- of antisubsidieheffingen, of het verbieden van producten afkomstig uit een bepaald land, worden steeds vaker gebruikt als politiek instrument om de interne markt te beschermen. Ook export controls en overige sanctiewetgeving worden gebruikt als geopolitieke instrumenten en hebben een grote impact op toeleveringsketens. Wanneer één land handelsverdedigingsmaatregelen invoert, volgen vaak andere landen. De impact van handelsverdedigingsmaatregelen kan groot zijn. Zo kan het leiden tot aanzienlijk hogere kosten om goederen te importeren of het tegenhouden van goederen aan de grens. Monitor daarom regelmatig of je producten onderhevig zijn aan handelsverdedigingsmaatregelen in de landen waarin je actief bent. Actualiseer hiervoor je processen en procedures, met bijzondere aandacht voor de niet-preferentiële oorsprong. Zorg er daarbij voor dat je de oorsprongsregels van het importerende land correct toepast en zorgvuldig documenteert.
Het is mogelijk om de inhoudingsplicht van een buitenlandse werkgever naar een Nederlandse concernvennootschap te verleggen, ook wanneer er geen sprake is van een onderlinge uitzendsituatie. Door de inhoudingsplicht te verleggen, kun je eventuele dubbele premies voorkomen en je administratieve lasten verlichten. Een gezamenlijk verzoek van het buitenlandse en Nederlandse concernonderdeel is wel vereist.
Het is raadzaam om na te gaan of je de vergoedingen en verstrekkingen die je in 2026 aan je werknemers hebt gegeven, correct hebt verwerkt en waar gewenst hebt aangewezen als eindheffingsbestanddelen voor de werkkostenregeling. Na afloop van het jaar kun je namelijk niet alsnog vergoedingen en verstrekkingen aanwijzen. Deze controle is ook een goede gelegenheid om te inventariseren of je voor het komende kalenderjaar rekening moet houden met extra werkkosten. Voor 2026 is de vrije ruimte van de werkkostenregeling over de eerste 400.000 euro van de loonsom 2 procent. Boven de grens van 400.000 euro van de loonsom is 1,18 procent van toepassing.
Als de door je aangewezen vergoedingen en verstrekkingen het werkkostenbudget voor 2026 overschrijden, ben je over de overschrijding 80 procent eindheffing verschuldigd. De aangifte loonheffingen over februari 2027 is de laatste aangifte waarin je deze heffing kunt aangeven. Als je eindheffing moet afdragen, dan kan dit aanleiding zijn voor het wijzigen van arbeidsvoorwaarden of regelingen om een overschrijding van het budget voor 2027 te voorkomen of te beperken.
In 2026 kun je als werkgever je werknemers tegemoetkomen in de extra kosten van thuiswerken door een vrijgestelde vergoeding van maximaal 2,45 euro per thuisgewerkte dag toe te kennen. Je kunt echter niet én een reiskostenvergoeding én een thuiswerkvergoeding voor dezelfde gewerkte dag belastingvrij toekennen.
Een goede controle kan in de praktijk een premiebesparing opleveren. Als je als werkgever geen eigenrisicodrager voor de Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten (WGA) en de Ziektewet bent, dan ontvang je rond deze periode je beschikking gedifferentieerde premie Werkhervattingskas (Whk) van de Belastingdienst met je premiepercentage voor de Whk. Gezien de relatief korte bezwaartermijn is het raadzaam om deze beschikking zo snel mogelijk te controleren. Door pro-forma bezwaar te maken en de instroomlijst bij de Belastingdienst op te vragen, verleng je de bezwaartermijn en verkrijg je extra inzicht om een goede controle uit te voeren.
Op 1 januari 2024 is het wettelijk minimumuurloon ingevoerd, wat betekent dat alle werknemers met een minimumloon hetzelfde uurloon zullen ontvangen, ongeacht de duur van de werkweek. Het uurloon is de grondslag en niet meer het maandloon. Hierdoor gaan werknemers met een werkweek van 40 uur meer verdienen dan werknemers met een werkweek van 36 uur. Er wordt niet meer gewerkt met vaste minimum maand-, week-, en daglonen. Het bruto wettelijk minimumuurloon bedraagt per 1 januari 2027 15,29 euro voor werknemers van 21 jaar en ouder. Voor werknemers onder de 21 jaar gelden andere bedragen, afhankelijk van de leeftijd.
De transitievergoeding (wettelijke ontslagvergoeding) bedraagt een derde bruto maandsalaris per gewerkt dienstjaar, en naar rato voor het overige gedeelte van het dienstverband of als het dienstverband korter dan een jaar heeft geduurd. Per 1 januari 2026 is de hoogte van de transitievergoeding maximaal 102.000 euro bruto of één jaarsalaris bruto (als het salaris van de werknemer hoger is dan 102.000 euro bruto). Het maximumbedrag stijgt per 1 januari 2027 door indexatie.
De compensatieregeling voor de transitievergoeding na twee jaar ziekte vervalt per 1 januari 2027. Dit geldt ook voor de compensatieregeling bij bedrijfsbeëindiging of overlijden van de werkgever. Hoewel eerder nog voorgesteld was kleine werkgevers uit te sluiten van deze regeling, staat in het coalitieakkoord dat de vergoeding in zijn geheel voor iedere werkgever verdwijnt.
Het wetsvoorstel gelijke beloning mannen en vrouwen is een nationaal wetsvoorstel als zuivere implementatie van de gelijknamige Europese richtlijn die beoogt werknemers loontransparantie te bieden. De beoogde inwerkingtreding is 1 januari 2027. Het wetsvoorstel beoogt een aantal instrumenten in te voeren dat ongelijke beloning moet tegengaan.
Zo gaat de wet werkgevers verplichten om te beschikken over objectieve en genderneutraal toepasbare beloningsstructuren die gelijke beloning voor gelijke of gelijkwaardige arbeid waarborgen. Om te waarborgen dat werkgevers gelijk loon aan werknemers betalen komt er een rapportageplicht voor grote werkgevers (> 100 werknemers). Afhankelijk van de organisatiegrootte zullen werkgevers jaarlijks of om de drie jaar moeten rapporteren. Een deel van de rapportage dient openbaar gemaakt te worden. Bovendien moeten werkgevers verplicht een uitgebreide loonevaluatie uitvoeren als uit de rapportage blijkt dat binnen categorieën van werknemers die gelijke of gelijkwaardige arbeid verrichten, loonverschillen (tussen mannen en vrouwen) van 5 procent of groter zijn. Werknemers krijgen het recht om informatie over hun eigen loon ten opzichte van het loon dat werknemers die gelijke of gelijkwaardige arbeid verrichten op te vragen. Aanvullend kan een werknemer aan de werkgever (vanaf 50 werknemers) informatie opvragen over de loonontwikkeling. Tot slot mogen werkgevers sollicitantenniet meervragen naar het salarisverleden en dienen werkgevers voorafgaand aan het salarisonderhandelinggesprek informatie te delen over het loon of de loonbandbreedte.
De overheid wil flexwerkers meer zekerheid geven. Het wetsvoorstel Wet meer zekerheid flexwerkers moet zorgen dat mensen met een tijdelijk contract meer duidelijkheid krijgen over hun inkomen en werktijden. Uitzendkrachten moeten straks dezelfde arbeidsvoorwaarden krijgen als vaste medewerkers. Er komen strengere regels om te voorkomen dat mensen steeds opnieuw tijdelijke contracten krijgen zonder uitzicht op een vast contract. Ook verdwijnen oproepcontractenen komen er afspraken over gegarandeerde minimale uren. Dit wetsvoorstel moet meer baanzekerheid geven en uitbuiting van tijdelijke krachten verminderen. De nieuwe regels moeten op 1 januari 2027 ingaan, maar de gelijke beloning voor tijdelijke krachten is al van start gegaan op 1 januari 2026.
Er komt een wetsvoorstel (Wet modernisering concurrentiebeding) om regels over concurrentiebedingen aan te scherpen. De nieuwe wet wil concurrentiebedingen beperken tot maximaal één jaar en in het beding moet een duidelijke regio worden aangegeven. Voor vaste contracten moet de werkgever motiveren waarom zo'n beding nodig is voor het bedrijf. Dit is al verplicht bij tijdelijke contracten. Als een werkgever het concurrentiebeding gebruikt, moet hij de werknemer een vergoeding geven. Dit is vijftig procent van het laatst verdiende maandloon voor elke maand dat het beding geldt. Als het beding zes maanden duurt, krijgt de werknemer dus drie maanden salaris. De overheid overweegt om het concurrentiebeding te verbieden voor mensen die tot 1,5 keer het gemiddelde salaris verdienen. Het streven is om het wetsvoorstel eind 2026 aan te bieden aan de Tweede Kamer, na advisering door de Raad van State.
Voor de toepassing van de heffingskortingen in de loonaangifte moet je rekening houden met het onderscheid tussen fiscale inwoners en niet-inwoners van Nederland. Er gelden drie aparte loonbelastingtabellen voor de volgende drie groepen werknemers: (1) inwoners van Nederland; (2) niet-inwoners uit een EU-lidstaat of EER-land, Zwitserland of de BES-eilanden; en (3) niet-inwoners uit een ander land. Inwoners van Nederland hebben recht op het belastingdeel van alle heffingskortingen. De tweede categorie heeft alleen recht op het belastingdeel van de arbeidskorting. De laatste groep heeft geen recht op het belastingdeel van de loonheffingskorting. Om de juiste tabel te kunnen toepassen, moet je weten van welk land je (buitenlandse) werknemers fiscaal inwoner zijn.
Voor inwoners van Nederland verschilt sinds 1 januari 2023 de methode van voorkoming van dubbele belasting bij buitenlandse bestuurders- en commissarisbeloningen van die bij werknemersbeloningen. Het is daarom belangrijk om deze beloningsbestanddelen duidelijk te onderscheiden in de salarisadministratie. Lees voor verdere toelichting ons eerder gepubliceerde Belastingnieuwsartikel.
Heb je werknemers die in België, Duitsland of een ander land wonen? Dan kan thuiswerken van invloed zijn op hun belasting- en sociale-zekerheidspositie en op de werkgeversverplichtingen. Als je werknemer vaker of geheel vanuit huis werkt, zal heffing over het arbeidsinkomen ook meer of wellicht zelfs in het geheel bij het woonland (Duitsland of België) komen te liggen. Kortom: het thuiswerken kan invloed hebben op de belastingpositie van je werknemer. Ook voor de sociale zekerheid kan het gevolgen hebben als je werknemer vanuit huis werkt. Als een werknemer die normaliter in Nederland werkt, meer zal thuiswerken vanuit het woonland dan bestaat de kans dat de werknemer op basis van het EU-recht ook sociaal verzekerd raakt in het woonland. Dit heeft niet alleen gevolgen voor de werknemer. Zo kan het zijn dat je je als werkgever zult moeten registreren in het woonland van de werknemer om de premies af te dragen.
De kans is groot dat je (een deel van) de btw die in aftrek is gebracht voor de kosten van goederen en diensten die je personeel in privé heeft gebruikt, moet corrigeren. Hiervoor bestaan verschillende mechanismen, waarbij het zogeheten Besluit uitsluiting aftrek omzetbelasting 1968 (BUA) het belangrijkste is. Voor de uitgaven voor de ondernemer zelf geldt een ander correctiemechanisme. Aan het eind van ieder jaar moet je de btw-correctie voor het privégebruik berekenen en in de laatste btw-aangifte van dat jaar verwerken.
Bij de vervreemding van een bedrijfsmiddel kun je onder voorwaarden een herinvesteringsreserve vormen. De herinvesteringsreserve kun je in het jaar van vervreemding of in de daaropvolgende drie jaren in mindering brengen op een kwalificerende herinvestering. Een van de voorwaarden is dat je een vervangingsvoornemen hebt wanneer je de herinvesteringsreserve vormt en zolang je deze aanhoudt. Het is raadzaam om het vervangingsvoornemen voor het einde van het jaar schriftelijk vast te leggen.
Bij aan- of verkoop van vastgoed met een optie voor btw-belaste levering moet de koper schriftelijk verklaren dat hij ten minste 90 procent btw-aftrekgerechtigd is (90%-norm). Als de koper dit pand in de periode die zowel het boekjaar van levering als het daaropvolgende boekjaar omvat, toch niet voor 90 procent voor belaste activiteiten gebruikt, moet hij dit binnen vier weken na het boekjaar schriftelijk aan de verkoper en de Belastingdienst melden. Deze melding kan bij de verkoper leiden tot correctie van eerder in aftrek gebrachte btw. Het is voor verkopers raadzaam om een verhaalsclausule voor deze btw-schade in de verkoopovereenkomst op te nemen.
Ook bij doorlevering van vastgoed met een optie voor btw-belaste levering waarvoor bij de voorafgaande levering is geopteerd, is een 90%-verklaring van de koper nodig als die vorige levering korter dan twee boekjaren geleden heeft plaatsgevonden. Hiervoor is de termijn uiterlijk vier weken na de doorlevering, dus niet na afloop van het boekjaar. Vindt de doorlevering bijvoorbeeld op 2 december 2026 plaats, dan moet de verklaring binnen vier weken, dus uiterlijk op 30 december 2026, afgegeven worden.
Voor vastgoed dat btw-belast wordt verhuurd, moet de huurder in het eerste jaar een verklaring verstrekken aan de verhuurder en de Belastingdienst dat hij voldoet aan deze 90%-norm. De huurder die aan het einde van een boekjaar niet meer blijkt te voldoen aan de 90%-norm, moet binnen vier weken na afloop van het boekjaar een verklaring naar de verhuurder en de Belastingdienst sturen. Een ‘negatieve’ verklaring over boekjaar 2026 moet dus uiterlijk 28 januari 2027 worden verstrekt.
Onder de werkkostenregeling behoren alle vrije vergoedingen en verstrekkingen - dus ook de expatvergoeding - in beginsel tot het eindheffingsloon en dus tot het fiscale loon. Dat betekent dat je pensioen kunt opbouwen voor je werknemers over het bedrag van de expatregeling, zonder dat hiervoor moet worden voldaan aan aanvullende voorwaarden.
De bijtellingspercentages voor leaseauto’s zijn van toepassing vanaf het jaar dat de auto op naam is gezet in het kentekenregister en blijven (maximaal) vijf jaar van toepassing. De bijtellingspercentages zijn als volgt:
| 2027 | 2026 | |
| Reguliere leaseauto’s | 22% | 22% |
| Nulemissieauto’s | 20% (tot 30.000 euro) 22% (over het surplus) |
18% (tot 30.000 euro) 22% (over het surplus) |
Vanaf 2028 geldt voor nieuwe elektrische (emissieloze) auto’s dezelfde bijtelling als voor nieuwe niet-elektrische auto’s, namelijk 22 procent van de cataloguswaarde. De bijtelling voor elektrische auto’s is in de afgelopen jaren stapsgewijs opgelopen. In 2028 is het verschil in bijtelling tussen nieuwe elektrische en niet-elektrische auto’s compleet verdwenen.
Met terugwerkende kracht tot 1 januari 2020 is er geen fiscale bijtelling van toepassing voor een zakelijke fiets die je minder dan 10 procent van de tijd thuis stalt, zoals bij een hub of werkplek, ongeacht het privégebruik.
De tijdelijke verlaging van de accijnzen op benzine, diesel en lpg is van kracht tot eind 2026. In het Belastingplan 2027 is een voorstel tot verlenging van enkel benzine en diesel opgenomen tot eind 2027, maar niet voor lpg.
Je moet over het privégebruik van de aan je personeel beschikbaar gestelde auto van de zaak btw betalen. Dit kan bijvoorbeeld door 2,7 procent van de cataloguswaarde van de auto, inclusief btw en bpm, op aangifte te voldoen. In bepaalde situaties kunnen afwijkende regels gelden, bijvoorbeeld als de auto ouder is dan vijf jaar of de gebruiker een sluitende kilometeradministratie bijhoudt.
Een gift of een erfenis die een algemeen nut beogende instelling (anbi), een sociaal belang behartigende instelling (sbbi) of een steunstichting sbbi (een stichting die uitsluitend is opgericht om geld in te zamelen voor het jubileum van een sbbi) verkrijgt, is onder voorwaarden vrijgesteld van schenk- en erfbelasting. Dit geldt ook voor een gift die een anbi zelf doet in het kader van het algemeen belang.
De belastingrente bedraagt vanaf 1 januari 2026 voor alle belastingen 5 procent. Voorkom deze rente door tijdig een verzoek om een voorlopige aanslag of aangifte te doen. Voor de vennootschapsbelasting zijn de termijnen:
De Belastingdienst berekent wel belastingrente vanaf 1 juli 2027 als de aanslag afwijkt van het verzoek om een voorlopige aanslag of de ingediende aangifte. Dien je aangifte juist en volledig in en schat je voorlopige aanslag zo goed mogelijk in om berekening van (extra) belastingrente te voorkomen.
Als je geconsolideerde groepsomzet in het voorgaande boekjaar meer dan 50 miljoen euro bedroeg, ben je verplicht een Master File en een Local File op te nemen in je administratie, uiterlijk binnen de aangiftetermijn voor de vennootschapsbelasting. Niet-nakoming kan leiden tot bestuurlijke boetes, strafrechtelijke sancties en omkering van de bewijslast. Valt je groep onder deze omzetgrens, dan geldt nog steeds de verplichting om vormvrije documentatie in de administratie op te nemen waarmee je onderbouwt dat de groepsmaatschappijen onderling at arm's length handelen.
Je intercompany overeenkomsten vormen een belangrijk onderdeel van het verrekenprijsmodel en zijn het startpunt bij het beoordelen van de zakelijkheid van intercompany transacties. Deze overeenkomsten worden bij een fiscale audit in de regel opgevraagd en het is belangrijk dat deze aansluiten bij het daadwerkelijk toegepaste verrekenprijsbeleid en bij de werkelijke feiten en omstandigheden. Verouderde of onvolledige afspraken kunnen botsen met je overige verrekenprijsdocumentatie en leiden tot aanvullende vragen of fiscale correcties. Review en actualiseer intercompany overeenkomsten daarom jaarlijks: up-to-date contracten versnellen audits en voorkomen onnodige discussies met de fiscus.
Bedraagt je geconsolideerde groepsomzet in het voorgaande boekjaar meer dan 750 miljoen euro, dan gelden er binnen twaalf maanden na afloop van het groepsboekjaar verplichtingen rondom het Country-by-Country Report (CbCR). Is de moedermaatschappij in Nederland gevestigd, dan dien je het CbCR zelf aan te leveren bij de Belastingdienst. In bepaalde gevallen kan deze verplichting ook gelden voor Nederlandse groepsmaatschappijen waarvan de uiteindelijke moedermaatschappij in het buitenland is gevestigd. Is de moedermaatschappij niet in Nederland gevestigd, dan ben je verplicht een CbCR-notificatie in te dienen bij de Belastingdienst, waarin je aangeeft welke groepsmaatschappij het rapport indient en in welk land. Niet-nakoming van deze verplichtingen kan leiden tot bestuurlijke boetes en strafrechtelijke sancties.
Sinds 22 juni 2024 is in Nederland de wet inzake public Country-by-Country Reporting (public CbCR) van kracht, die voortvloeit uit een EU-Richtlijn. De rapportageverplichting geldt voor boekjaren die aanvangen op of na 22 juni 2024, wat voor veel ondernemingen betekent dat deze praktisch gezien vanaf boekjaar 2025 van toepassing is. De verplichting richt zich op specifieke categorieën grote, internationale ondernemingen met een (groeps)omzet van minimaal 750 miljoeneuro in zowel het betreffende als het voorafgaande boekjaar. Valt je onderneming in een van deze categorieën, dan moet je informatie zoals betaalde winstbelasting, aantal werknemers en inkomen per land publiekelijk rapporteren. Breng tijdig in kaart of je onderneming onder deze verplichting valt en welke gegevens je dient aan te leveren.
Houd er rekening mee dat voormalige algemeen nut beogende instellingen (anbi’s) de Belastingdienst jaarlijks binnen acht maanden na het kalenderjaar uit eigen beweging moeten informeren over gedane schenkingen en het verloop van het anbi-vermogen. Als je als voormalige anbi niet, niet op tijd of niet op de voorgeschreven wijze de informatieplicht nakomt, wordt dit aangemerkt als een overtreding waarvoor een vergrijpboete kan worden opgelegd. Bij opzet of grove schuld kan de vergrijpboete oplopen tot maximaal 27.500 euro (2026). De informatieplicht geldt zolang het vermogen dat was bestemd voor het algemeen nuttige doel meer bedraagt dan 25.000 euro.
In september 2025 voerde de Kamer van Koophandel een grote update door in de Standaard Bedrijfsindeling (SBI-codes). Deze codes bepalen de indeling van je bedrijf voor verzekeringen, pensioen, cao’s, subsidies en financieringen. Omdat veel bestaande codes zijn aangepast, samengevoegd of vervangen door nieuwe codes, is het belangrijk om je activiteitenomschrijving te controleren én zo nodig te corrigeren. Een verkeerde SBI-code kan leiden tot premies, gemiste subsidiemogelijkheden of een onjuiste cao-aansluiting. Controleer daarom goed je gegevens en dien bij onjuistheden een correctieverzoek in bij de Kamer van Koophandel.
Sinds 2 augustus 2026 gelden transparantieverplichtingen op grond van artikel 50 van de EU AI Act. Gebruikt je organisatie chatbots, AI-gegenereerde content of systemen die synthethische tekst, beeld, video of audio produceren? Dan moet je gebruikers informeren dat zij met AI te maken hebben, bijvoorbeeld met labels en watermerken. Doe vóór het jaareinde een interne controle: inventariseer alle AI-toepassingen in je organisatie en controleer per systeem of je voldoet aan de transparantie- en documentatieplichten. De Digital Omnibus heeft de zwaarste verplichtingen voor hoog-risico AI-systemen (Bijlage III) doorgeschoven naar 2 december 2027, maar de transparantieplicht geldt nu al volop.
Vanaf 2 december 2027 gelden de extra verplichtingen voor hoog-risico AI-systemen uit Bijlage III van de EU AI Act, waaronder verplichte conformiteitsbeoordelingen, risicobeheersystemen, continue monitoring en menselijk toezicht. Voor AI-systemen ingebed in gereguleerde producten (Bijlage I) geldt 2 augustus 2028 als deadline. Gebruikt je organisatie AI voor werving en selectie, kredietverlening, HR-besluiten, biometrie of andere domeinen uit Bijlage III? Start dan nu met een inventarisatie en risicoanalyse. De voorbereidingstijd is beperkt en conformiteitsbeoordelingen vergen vaak maanden.
De European Data Protection Board (EDPB) is in maart 2026 een gecoördineerde handhavingsactie gestart op de naleving van artikelen 12-14 AVG (transparantie en informatieverplichtingen). Circa 25 Europese privacytoezichthouders, waaronder de Autoriteit Persoonsgegevens (AP), onderzoeken actief of organisaties hun betrokkenen duidelijk, volledig en met actuele informatie informeren over gegevensverwerking. Beoordeel vóór het jaareinde of je interne en externe privacyverklaringen concreet beschrijven welke persoonsgegevens worden verwerkt en voor welk doel, op welke grondslag en hoe lang je organisatie ze bewaart. Een generieke, verouderde privacyverklaring is in het huidige handhavingsklimaat een direct compliance-risico.
De EU Data Act is sinds 12 september 2025 van toepassing. Vanaf 12 januari 2027 mogen aanbieders van dataverwerkingsdiensten (cloud: SaaS, PaaS, IaaS) geen overstapkosten meer rekenen bij beëindiging/migratie. Afnemers krijgen het recht om kosteloos al hun overdraagbare gegevens te (laten) migreren en de aanbieder moet ondersteunen bij de exitstrategie. Controleer vóór het jaareinde of je IT/cloudcontracten al zijn aangepast aan de Data Act-vereisten, met name ten aanzien van migratie. Evalueer ook als afnemer je exitstrategie: ben je in staat om over te stappen als dat nodig is?
De Autoriteit Persoonsgegevens heeft drie strategische prioriteiten vastgesteld voor 2026-2028: (i) massa-surveillance, (ii) AI en (iii) digitale weerbaarheid van diensten. Wie actief is op (een van) deze drie terreinen, loopt het meeste risico op toezichtsaandacht. De AP richt zich ten aanzien van massa-surveillance op grootschalige (online) systemen en verwerkingen die aanzienlijke maatschappelijke impact kunnen hebben, zoals (indirecte) discriminatie en verlies van persoonlijke autonomie. Op het gebied van AI legt de AP de nadruk op het aan de voorkant wijzen van de risico’s op het gebruik van AI en het scheppen van heldere kaders.
Bij het derde onderwerp ligt de focus op continuïteit en veiligheid van gegevensverwerking die essentieel is voor het vertrouwen dat mensen moeten hebben in de digitale dienstverlening door bedrijven en overheden.
De EDPB heeft in februari 2026 zijn werkprogramma voor 2026-2027 vastgesteld. Er verschijnen richtsnoeren voor onder meer: anonimisering, pseudonimisering, 'consent or pay'-modellen, kinderdata, generatieve AI en data scraping. Daarnaast ontwikkelt de EDPB praktische templates voor onder andere datalekmeldingen, DPIA's, het verwerkingsregister, LIA’s en privacyverklaringen. Ook komt er een gezamenlijke richtlijn over de wisselwerking tussen de AI Act en de AVG. Houd deze publicaties actief in de gaten en pas je AVG-processen aan zodra definitieve richtsnoeren verschijnen.
De jaarrekening van een bv moet binnen vijf maanden na het einde van het boekjaar zijn opgemaakt. De algemene vergadering kan deze termijn verlengen met vijf maanden. De uiterste publicatietermijn is twaalf maanden na het einde van het boekjaar. Maar voor een bv waarvan alle aandeelhouders ook bestuurders zijn, is het extra opletten. Voor dergelijke bv's geldt het moment van ondertekening door alle bestuurders tevens als het moment van vaststelling van de jaarrekening. In dat geval wordt de deponeringstermijn verkort naar tien maanden. In de statuten van de bv kan ervoor worden gekozen om hiervan af te wijken. Voor deze bv's kan het daarom raadzaam zijn om hun statuten op dit punt na te lezen en - waar nodig - te wijzigen. De deponering moet plaatsvinden binnen acht dagen na vaststelling van de jaarrekening.
De Tijdelijke Wet Transparantie Turboliquidatie is verlengd tot 15 november 2027 en geldt voor bestuurders van rechtspersonen, zoals bv’s. Een turboliquidatie is een ontbinding van een rechtspersoon op eigen initiatief wanneer er geen baten meer zijn. In dat geval vindt er geen vereffening plaats en is er ook geen verzetstermijn van twee maanden vereist. Als je je bedrijf ontbindt via een turboliquidatie, moet je binnen 14 dagen na ontbinding financiële verantwoording afleggen bij Het Handelsregister en schuldeisers schriftelijk informeren over deze deponering. Dit ter bevordering van de transparantie en bescherming van schuldeisers. Houd er rekening mee dat de naleving gecontroleerd wordt en dat niet-naleving naast bestuurdersaansprakelijkheid kan leiden tot een bestuursverbod. Zorg daarom dat je aan deze verplichtingen voldoet en voorkom problemen bij het beëindigen van jouw onderneming.
Vanaf medio 2027 is de Anti-witwasverordening (Anti-Money Laundering Regulation, AMLR) van toepassing. Deze verordening maakt deel uit van een breder pakket aan Europese wetgeving ter voorkoming van witwassen. Onder de AMLR kan iemand eerder als uiteindelijk belanghebbende (UBO) worden aangemerkt. De grens komt namelijk te liggen op 25 procent of meer van de aandelen, stemrechten of een ander eigendomsbelang in een vennootschap. Op dit moment geldt als uitgangspunt een belang van meer dan 2 procent. Hoewel dit op het eerste gezicht een kleine wijziging lijkt, kan zij aanzienlijke gevolgen hebben voor organisaties met meerdere aandeelhouders. Het is daarom raadzaam om tijdig na te gaan of de wijziging gevolgen heeft voor de vaststelling en registratie van de UBO’s binnen je organisatie.
Voor bedrijven en dga’s is het belangrijk om op de hoogte te zijn van deze wijziging, zeker bij het delen van UBO-informatie en bij externe verzoeken om inzicht. De boete voor een onjuiste, onvolledige of ontbrekende UBO-inschrijving kan oplopen tot maximaal € 27.500 (2026). Zorg daarom dat je je gegevens correct en actueel houdt in het UBO-register en neem op tijd contact met ons op in het geval van wijzigingen in de UBO-informatie.
Op grond van de Wet Bestuur en Toezicht Rechtspersonen (WBTR) geldt dat vanaf 1 juli 2026 geen enkele bestuurder of commissaris van een vereniging of stichting het recht mag hebben om de meerderheid van de stemmen uit te brengen. Als je statuten nog een bepaling bevatten die een bestuurder of commissaris een dergelijk meervoudig stemrecht toekent, is het noodzakelijk deze op tijd in lijn te brengen met de WBTR. Zijn de statuten niet aangepast, dan is per 1 juli 2026 het meervoudig stemrecht van de betreffende bestuurder of commissaris van rechtswege vervallen.
Daarnaast is het essentieel dat het bestuur duidelijke termijnen afspreekt en naleeft, bijvoorbeeld voor het aftreden van bestuurders en het nemen van besluiten. Het zorgvuldig bewaken van deze termijnen voorkomt bestuursconflicten, zorgt voor continuïteit en beperkt de aansprakelijkheid. Controleer daarom op tijd zowel je statuten als de afspraken binnen het bestuur en pas deze waar nodig aan om te voldoen aan de WBTR.
De Nederlandse Cyberbeveiligingswet wordt in 2026 verwacht. Middelgrote en grote organisaties in o.a. energie, zorg, vervoer, financiën en digitale infrastructuur krijgen nieuwe verplichtingen, zoals registratie bij bevoegde autoriteiten (bijv. NCSC) en aantoonbare governance-eisen, inclusief training voor bestuurders en medewerkers.
Valt je organisatie onder een van de volgende sectoren: energie, vervoer, bankwezen, drinkwater, digitale infrastructuur, beheer van ict diensten, ruimtevaart, financiële markt, gezondheidszorg, afvalwater, overheid, digitale aanbieder, post, afvalstoffen, levensmiddelen, chemische stoffen, onderzoek of vaardigheden en kwalificeert zij als middelgrote of grote onderneming? Dan kan de Cyberbeveiligingswet (Cbw) op je organisatie van toepassing zijn. Let dan op de registratie bij het Nationaal Cyber Security Centrum (NCSC)?
Op 15 augustus 2026 zijn de Cyberbeveiligingswet (Cbw) en de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) in werking getreden. Hiermee is de NIS2-richtlijn in Nederland geïmplementeerd. De nieuwe regelgeving heeft tot doel de cyberweerbaarheid en fysieke weerbaarheid van kritieke en belangrijke entiteiten te versterken. Organisaties die onder de Cbw vallen, zijn onder meer verplicht zich te registreren bij het NCSC, passende cybersecuritymaatregelen te treffen, ernstige incidenten te melden, leveranciersrelaties tegen het licht te houden en hun bestuurders te trainen op het gebied van cyberveiligheid. Het niet naleven van deze verplichtingen kan verstrekkende gevolgen hebben, zoals een boete., waaronder de oplegging van hoge boetes en aansprakelijkheidsstelling van bestuurders.
De Wwke richt zich op de fysieke weerbaarheid van organisaties en vindt toepassing zodra een ministerie een organisatie als kritieke entiteit aanwijst. In de praktijk kunnen de Cbw en de Wwke gelijktijdig op een organisatie van toepassing zijn.
Werkt jouw organisatie met externe IT-dienstverleners, cloudproviders of andere leveranciers? Dan legt nieuwe Europese regelgeving, zoals de DORA, de Cyberbeveiligingswet (NIS2), de AI Act en de Data Act, de verantwoordelijkheid voor het handelen van die derde partijen steeds nadrukkelijker bij jou. Niet alleen moet je hun risico's kennen en beheersen, je moet dat ook contractueel vastleggen. Denk aan auditrechten, incidentmeldingsplichten, cybersecurityeisen, exitstrategieën en dataportabiliteitsclausules.
De urgentie is reëel: na de AVG in 2018 en het Schrems II-arrest moesten organisaties hun contractportefeuilles al op grote schaal heronderhandelen. Diezelfde dynamiek speelt nu opnieuw, maar dan voor meerdere wetten tegelijk. Organisaties die elke wet als apart project benaderen, riskeren dubbel werk en inconsistente contractvoorwaarden. Wie te laat handelt, loopt aan tegen hoge boetes en persoonlijke bestuurdersaansprakelijkheid.
Breng daarom je kritieke leveranciers in kaart, stem de eisen uit de verschillende wetten op elkaar af en vertaal ze naar gestandaardiseerde contractclausules die je breed kunt inzetten. Verschuif van periodieke assessments naar continue monitoring. Zo voorkom je dat contract remediation een eindeloos inhaaltraject blijft.
Brengt jouw organisatie verpakkingen op de Europese markt of gebruikt zij verpakkingen voor haar producten? Dan kun je te maken krijgen met de Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR). Deze nieuwe Europese verordening stelt eisen aan de gehele levenscyclus van verpakkingen, van ontwerp en productie tot hergebruik, recycling en afvalbeheer.
De PPWR geldt voor alle verpakkingen en verpakkingsafval, ongeacht het gebruikte materiaal of de herkomst. De verordening bevat onder meer regels over de samenstelling, vervaardiging, recyclebaarheid en herbruikbaarheid van verpakkingen die op de EU-markt worden gebracht. Met de PPWR wil de Europese Unie nationale verschillen in verpakkingsregels wegnemen en een geharmoniseerde interne markt voor verpakkingen creëren. De PPWR is sinds 12 augustus 2026 van toepassing. De verordening geldt voor alle economische actoren die verpakkingen op de EU-markt brengen, waaronder fabrikanten, importeurs, distributeurs en fulfilmentdienstverleners. Niet-naleving kan leiden tot herstelmaatregelen en sancties, die per lidstaat kunnen verschillen.
Maakt jouw organisatie gebruik van duurzaamheidsclaims, duurzaamheidslabels of andere groene marketinguitingen richting consumenten? Dan is het belangrijk om na te gaan of deze voldoen aan de nieuwe regels onder de Empowering Consumers for the Green Transition Directive (ECGT). Deze richtlijn introduceert strengere eisen voor duurzaamheidscommunicatie en heeft als doel consumenten beter te beschermen tegen greenwashing en misleidende milieuclaims.
De ECGT wijzigt de bestaande Richtlijn oneerlijke handelspraktijken (UCPD) en verbiedt onder meer vage of onvoldoende onderbouwde duurzaamheidsclaims. Daarnaast worden strengere eisen gesteld aan duurzaamheidslabels en toekomstgerichte milieuclaims. De ECGT-wijzigingen zijn van toepassing vanaf 27 september 2026. De regels gelden in beginsel voor alle B2C-handelspraktijken, ongeacht sector of bedrijfsomvang. Organisaties doen er daarom verstandig aan tijdig te inventariseren welke duurzaamheidsclaims zij gebruiken en te beoordelen of deze voldoende kunnen worden onderbouwd. Ook dient te worden nagegaan of gebruikte duurzaamheidslabels afkomstig zijn van een onafhankelijk certificeringssysteem en of wordt voldaan aan de nieuwe informatieverplichtingen. Niet-naleving kan leiden tot aanzienlijke sancties, waaronder administratieve boetes van ten minste 4 procent van de jaaromzet in de betreffende lidstaat.
Brengt jouw organisatie producten op de EU-markt, importeert zij producten van buiten de EU of levert zij software, AI-systemen of andere digitale producten? Dan krijg je te maken met de herziene Richtlijn Productaansprakelijkheid (Richtlijn (EU) 2024/2853). Deze richtlijn vervangt de bestaande richtlijn uit 1985 en moderniseert het Europese kader voor productaansprakelijkheid ingrijpend. Een belangrijk doel van de herziene richtlijn is te waarborgen dat er altijd een in de EU gevestigde aansprakelijke partij is van wie een benadeelde schadevergoeding kan vorderen. De herziene richtlijn breidt het productbegrip uit naar software, AI-systemen, digitale fabricagedossiers en bijbehorende digitale diensten die een product nodig heeft om te kunnen functioneren. De kring van aansprakelijke partijen wordt verruimd: naast fabrikanten en importeurs kunnen ook gemachtigden, fulfilmentdienstverleners, distributeurs en onder omstandigheden onlineplatforms aansprakelijk worden gesteld voor schade door gebrekkige producten.
De herziene richtlijn is van toepassing op producten die op of na 9 december 2026 in de handel worden gebracht of in gebruik worden gesteld. Organisaties doen er verstandig aan tijdig te inventariseren of hun producten, inclusief software en digitale componenten, onder het verruimde toepassingsbereik vallen en of hun positie in de toeleveringsketen tot aansprakelijkheid kan leiden. Niet-naleving van verplichte productveiligheidsvoorschriften leidt tot een aanzienlijk aansprakelijkheidsrisico.
De Wet Vifo toetst sinds 2023 risicovolle overnames, fusies en investeringen in kritieke Nederlandse bedrijven. Per 1 januari 2027 breidt de overheid het toepassingsbereik fors uit. Zes nieuwe technologiecategorieën vallen dan onder de wet als 'zeer sensitieve technologie': (i) biotechnologie, (ii) kunstmatige intelligentie (AI), (iii) geavanceerde materialen, (iv) nanotechnologie, (v) sensor- en navigatietechnologie en (vi) nucleaire technologie voor medisch gebruik) worden als 'zeer sensitieve technologie' aangewezen.
Is je organisatie van plan te investeren in een Nederlandse onderneming die actief is op een van deze gebieden? Dan kun je vanaf dat moment te maken krijgen met nieuwe verplichtingen op het gebied van investeringstoetsing (FDI-screening). Concreet betekent dit dat al een belang van 10, 20 of 25 procent van de stemrechten, of het recht om één bestuurder te benoemen, kan leiden tot een verplichte melding bij het Bureau Toetsing Investeringen (BTI). Naar schatting vallen hierdoor 1.015 tot 1.730 extra bedrijven onder de wet.
De overheid handhaaft actief: in mei 2026 verbood zij voor het eerst een transactie (Solvinity/Kyndryl) en in 2025 legde zij een boete op voor gun-jumping (het voltooien van een transactie zonder voorafgaande melding).
Breng dus vroegtijdig in kaart of lopende of voorgenomen transacties met Nederlandse ondernemingen onder het uitgebreide toepassingsbereik vallen. Let op: ook transacties die vóór 1 januari 2027 zijn getekend maar nog niet zijn afgerond, kunnen onder de nieuwe regels vallen.
De rechtsbescherming bij geschillen om uitstel van betaling en kwijtschelding van belastingschulden wijzigt per 1 januari 2027. Ten eerste komt in plaats van het huidige administratieve beroep een bezwaarprocedure, waarna beroep openstaat bij de fiscale rechter. Daarnaast komt een normering van diverse uitvoeringsregels die op dit moment alleen in het beleid zijn vastgelegd en ook een herijking van het uitvoeringskader. Hiermee beoogt het kabinet de rechtszekerheid voor burgers en bedrijven te vergroten, de uitvoeringspraktijk transparanter en beter toetsbaar te maken en het kader voor saneringen te verduidelijken en verbeteren.
Indien bepaalde aandelen binnen 3 jaar na een juridische splitsing of bedrijfsfusie geheel of gedeeltelijk worden verkocht aan een niet-verbonden lichaam, wordt aangenomen dat de herstructurering niet heeft plaatsgevonden op basis van zakelijke overwegingen. Het is vervolgens aan de belastingplichtige om aannemelijk te maken dat er wel zakelijke overwegingen aan de herstructurering ten grondslag liggen. Maakt de belastingplichtige dit onvoldoende aannemelijk, dan wordt de faciliteit teruggenomen en moet de belastingplichtige afrekenen over de goodwill, de stille en fiscale reserves ten tijde van de overdracht. Op 27 februari 2026 oordeelde de Hoge Raad dat het huidige 'onzakelijkheidsvermoeden' in de fusie- en splitsingsfaciliteit niet verenigbaar is met de Europese Fusierichtlijn. Als gevolg van deze uitspraak verdwijnt het onzakelijkheidsvermoeden per 1 januari 2027 uit de wet. Het is voortaan aan de inspecteur om een begin van bewijs te leveren dat geen sprake is van zakelijke overwegingen. Vervolgens is het aan de belastingplichtige om dit begin van bewijs te weerspreken of te weerleggen.
Voor het verkrijgen of behouden van de status van een algemeen nut beogende instelling is onder meer van belang dat de statuten van je instelling altijd voldoen aan de actuele wettelijke criteria. De Belastingdienst beoordeelt de statuten van anbi’s namelijk zeer kritisch. Houd er verder rekening mee dat je voldoet aan de elektronische publicatieplicht die voor anbi’s geldt. Hiervoor zijn standaardformulieren beschikbaar op de website van de Belastingdienst. Grote anbi’s zijn verplicht om gebruik te maken van de standaardformulieren voor de publicatieplicht. Daarbij dient de financiële verantwoording telkens binnen zes maanden na afloop van het boekjaar te worden geactualiseerd door hetzelfde standaardformulier.