In de zorgsector levert kunstmatige intelligentie (AI) pas kostenbesparingen op als organisaties bereid zijn hun kernprocessen opnieuw uit te vinden. Dat betekent niet dat ze AI breed moeten uitrollen. Ze moeten juist scherpe keuzes maken, aldus PwC-expert Nicole Lentink.
De meeste zorgbestuurders zien AI als een middel om processen efficiënter in te richten. Automatiseer de administratie, verlicht de artsen, doe meer met minder mensen en de kosten dalen. Het klinkt logisch, maar in de praktijk is het dat niet. En gaat het ook vaak mis.
Zolang je AI toepast op je bestaande manier van werken, drijft het de kosten juist op. Je bespaart op een taak, maar de structuur eromheen blijft staan: de processen, de zorgactiviteiten, de rollen, de locaties, de overhead, de manier waarop je betaald wordt. Je betaalt voor de technologie én voor het model dat je niet durft los te laten. AI is niet je strategie. De zorgtransformatie is de strategie, AI is het belangrijkste middel om zorgcapaciteit vrij te spelen.
Kijk naar waar AI vandaag in de zorg landt: keuzehulpen, ondersteuning van de administratie, communicatie met patiënten en planning. AI-verslagassistenten zetten een consult automatisch om in rapporten en dat zorgt voor een bescheiden efficiëntiewinst op afgebakende taken. Artsen en verpleegkundigen krijgen tijd terug, waardoor hun werkdruk vermindert. Dat is belangrijk, maar dit leidt niet tot een substantiële waardecreatie via verlaging van de zorgkosten en een betere toegankelijkheid van de zorg.
Waar het wringt is dat we op deze manier zorg blijven leveren zoals we dat altijd al doen. We weten dat passende zorg noodzakelijk is, maar ook uitdagend is om te realiseren. Het risico bestaat dat we met losse use cases de huidige manier van werken niet fundamenteel veranderen of de huidige knelpunten alleen stapsgewijs aanpakken. Erger nog, wanneer AI zorg voor patiënten toegankelijker maakt, kan het de vraag naar zorg juist vérder doen toenemen. De zorgtransformatie moet dus centraal staan. AI is alleen een middel om die te realiseren.
De bestuurders die AI wel laten werken, kiezen scherp. Waar het werkt, zien we hetzelfde patroon:
De baten van AI zijn diffuus, vaak pas op de lange termijn zichtbaar en moeilijk toe te rekenen aan één afdeling. Een betere kwaliteit, minder fouten en meer tijd voor complexe zorg zijn allemaal resultaten, maar zelden zichtbaar in één regel op de begroting. Dus waarom zou je nú pijnlijke keuzes maken op basis van baten die je niet eens kunt aanwijzen?
Wat wel meetbaar is, is wat je schrapt of verandert. Een dienst die je niet meer levert, een formatie die wijzigt, een locatie die anders wordt ingericht, een zorgactiviteit die verdwijnt. De harde impact zit niet in de tool, maar wat je durft los te laten en te veranderen. En loslaten doe je alleen als je bewust kiest. Niet kiezen is niet de veilige route. Het is de route waarop de rekening blijft oplopen tot iemand anders de keuze voor je maakt.
We eindigen niet met een oproep om 'strategisch met AI om te gaan'. Dat hoor je al genoeg. In plaats daarvan drie concrete keuzes:
Betaalbaarheid komt niet van meer AI. Het is het resultaat van scherpere keuzes en de moed om iets los te laten. De vraag is niet hoeveel AI je uitrolt. De vraag is wat je durft te schrappen.
Partner, PwC Netherlands
Nicole is partner bij Strategy&, onderdeel van PwC. Zij richt zich op het ondersteunen van spelers in het ecosysteem van de gezondheidszorg bij het ontwikkelen van hun toekomstbestendige, digitale strategieën. Ze heeft meer dan tien jaar managementervaring in internationale bedrijven in de life science-industrie en gezondheidszorg.