Verdienmodel autoverzekeraars op termijn onhoudbaar

28 juli 2014 – Het traditionele verdienmodel van autoverzekeraars staat onder druk. Veiligere auto’s, verminderde hang naar autobezit en doorbraken op het gebied van ‘telematic’-technologie en bestuurders-ondersteuning grijpen zodanig in op decennia oude verdienmodellen, dat ze op termijn niet langer houdbaar zijn. Ook de opkomst van prijsvergelijkers zorgt voor een omwenteling in de autoverzekeringsmarkt.

Dat concludeert PwC naar aanleiding van een seminar over de autoverzekeringsmarkt en een onderzoek naar het veranderde consumentengedrag in de verzekeringsmarkt. ‘Gedreven door technologische innovaties krijgen verzekeraars te maken met klanten die minder schade rijden én minder auto’s bezitten’, zegt Christoffel van Riet van PwC. ‘Daarnaast wordt de concurrentie van vergelijkingssites, autofabrikanten en zelfs telecomaanbieders steeds steviger. Autoverzekeraars die niet anticiperen, wacht waarschijnlijk hetzelfde lot als boekwinkels en reisbureaus. Zij verliezen hun relevantie.’

PwC ziet drie hoofdontwikkelingen die het huidige verdienmodel onder druk zetten:

  • Minder schade, lagere premie - Er worden sensoren ontwikkeld die autobestuurders ondersteunen en daardoor de schadelast verlagen. Consumenten willen dat uiteindelijk in hun premie terug zien. Het koppelen van auto- en sensordata aan de verzekering, biedt ook kansen. Doordat de auto zelf informatie doorgeeft, wordt fraude nog meer voorkomen en kunnen details na een ongeval meteen worden geregistreerd. Hierdoor wordt de schadeafhandeling efficiënter en kunnen administratiekosten omlaag. Bovendien kan men met een verbeterd klantinzicht prijzen differentiëren en diensten personaliseren.
  • Minder auto’s, minder verzekeringen - De auto wordt steeds minder een statussymbool en vaker gedeeld of gehuurd in plaats van aangeschaft. Vrijwel iedere auto staat 90 procent van de tijd niets te doen. Door deze zogenoemde idle time tot 80 procent te verlagen - bijvoorbeeld door meer te delen – is theoretisch de helft van alle auto’s in Nederland overbodig, en dus ook de helft van de autoverzekeringen.
  • Het juk van vergelijkingssites - Het veranderende shopgedrag vormt een andere grote bedreiging vormt voor de sector. Uit onderzoek van PwC blijkt dat bijna 70 procent van nieuw afgesloten autoverzekeringen in de Britse verzekeringsmarkt in handen is van vergelijkingssites. Deze Britse vergelijkingssites breiden zich nu verder uit naar Europa. Verzekeraars worden daardoor gedwongen om meer te investeren in hun merk.

Dat de autoverzekeringsmarkt verandert, hangt sterk samen met digitalisering. Ongeveer de helft van de Nederlandse autobezitters is al bereid verzekeraars persoonlijke informatie te verschaffen in ruil voor een betere premie, zo blijkt uit het PwC-onderzoek. In andere landen ligt dat percentage zelfs hoger. Zo is in Zuid-Afrika 83% bereid informatie over zichzelf prijs te geven in ruil voor een lagere premie. Maar volgens Van Riet kan dat ook in Nederland snel veranderen met de opkomst van een generatie die verweven is met internet en mobiele technologie. Oplossingen waarbij kastjes in auto’s het rijgedrag van verzekeringsklanten monitoren zodat goed rijgedrag beloond kan worden, ziet PwC dan ook op den duur vanuit de VS en het VK naar Nederland overwaaien.

De concurrentie komt volgens Van Riet bovendien steeds vaker uit onverwachte hoek. ‘Degene die beschikt over data van de bestuurder, de auto en andere elementen zoals het weer en verkeer zit in de driver’s seat. Autofabrikanten hebben dat ook door.’ Maar ook telecomaanbieders en zelfs lease- en autoverhuurmaatschappijen kunnen volgens Van Riet belangrijke nieuwe spelers worden: ‘En als zij samen gaan werken zijn het in potentie categorie-killers.’

Volgens PwC zijn lage operationele kosten en -schadelastbeheersing een randvoorwaarde voor autoverzekeraars, waarbij de kwaliteit van risico-inschatting en tarifering de beslissende factor is om een marge te realiseren. Ook zullen verzekeraars allianties met externe partijen moeten aangaan. En ten slotte staan autoverzekeraars voor de opdracht om creatieve verdienmodellen te ontwikkelen. Van Riet ziet al goede voorbeelden. ‘Britse verzekeraar bieden onder meer jonge bestuurders - ook daar de grootste brokkenpiloten - een lagere premie als zij hun auto ’s nachts laten staan. Ouders zijn daar maar wat blij mee en betalen daar dan ook graag aan mee.’