Pleidooi in Tweede Kamer voor integrated reporting

Volgens Peter van Mierlo, voorzitter van de accountantspraktijk van PwC, bestaat er een verwachtingskloof tussen ‘wat de samenleving van accountants verwacht’ en ‘wat van accountants verwacht mag worden’. Om die kloof te dichten moet integrated reporting een grote – door de wet ondersteunde – rol gaan spelen. Van Mierlo was door de PvdA gevraagd een bijdrage te leveren aan een rondetafel-discussie over accountancy in de Tweede Kamer.

Tijdens deze bijeenkomst gingen Kamerleden, hoogleraren, toezichthouders en de sector zelf in gesprek over het functioneren en de toekomst van de accountancy. De bijdrage van Van Mierlo is te downloaden via de link aan de rechterkant van deze tekst.

Van Mierlo stelde in zijn pleidooi dat, zolang een onderneming krachtens de wet nog met louter financiële rapportages kan volstaan, er een kloof gaapt tussen de werkelijke en de door de maatschappij gepercipieerde reikwijdte van de accountantscontrole. Integrated reporting - het vanuit de strategie geïntegreerd rapporteren van financiële en niet-financiële resultaten en het échte waardecreatieproces van een onderneming – kan die kloof dichten. Maar dan zijn wel veranderingen in de wetgeving nodig.

Aanpassing Artikel 391

Daarom pleitte Van Mierlo in de Tweede Kamer onder andere voor een aanpassing van Artikel 391 van boek twee van het Burgerlijk Wetboek, dat financiële indicatoren nog steeds boven alle andere indicatoren stelt:

‘De huidige wetgeving op het gebied van het jaarverslag is sterk verouderd en aan modernisering toe. Nu stelt de wet nog dat ondernemingen alleen informatie hoeven te geven over niet-financiële zaken als dat noodzakelijk is voor een goed begrip van de positie van die onderneming. Maar is één van de lessen van de crisis juist niet dat informatie over niet-financiële gegevens vrijwel altijd noodzakelijk is voor een goed begrip van een onderneming?’

Meer verantwoordelijkheid voor accountant

Naast meer relevantie van verantwoordingsinformatie zal volgens Van Mierlo ook het accountantsoordeel zelf aan overtuigingskracht en reikwijdte kunnen winnen. ‘De accountant moet allereerst zelf meer verantwoordelijkheid nemen. Hij zou moeten toetsen of een bedrijf voldoende duidelijk maakt wat zijn verdienmodel is en of de beschreven strategie ook echt wordt beleefd binnen de onderneming.’

Maar Van Mierlo hamerde er in het slot van zijn betoog ook op dat de accountant meer bevoegdheden nodig heeft om, als dat nodig is, transparantie te kunnen afdwingen over meer dan financiële gegevens alleen. ‘We hebben daar als wettelijk gereguleerd beroep de steun van de politiek wel bij nodig.’

Bent u benieuwd naar het gehele pleidooi van Peter van Mierlo? Download zijn bijdrage aan de rondetafel-discussie