SEPA en PSD

Europa op weg naar een gemeenschappelijke ruimte voor betalingsverkeer

De Europese Unie wil één uniforme Europese betaalruimte ontwikkelen. Daarvoor wil ze alle juridische en technische barrières bij pan-Europese geldtransacties wegnemen. SEPA, oftewel de Single Euro Payments Area, is het gebied waarbinnen het op korte termijn mogelijk moet zijn om met één rekening en één set betaalmiddelen in Europese landen te betalen. Met SEPA wil de Europese Commissie een einde maken aan de lappendekken van elektronische betalingssystemen in de EU. De SEPA-regels zijn uniforme regels en technische standaarden die in eerste instantie gebruikt gaan worden voor betaalproducten in alle landen die de Euro hebben ingevoerd. Ze zijn opgesteld door de European Payment Council, waarin de Europese banken verenigd zijn. De SEPA-regels zijn weer gebaseerd op de Payment Services Directive (PSD, de Europese Richtlijn Betalingsdiensten).

SEPA/PSD zal vooral invloed hebben op banken omdat deze hun betaalsystemen en productprocessen ingrijpend moeten aanpassen. Maar het kan ook zijn dat andere marktpartijen hun eigen betaalsystemen gaan ontwikkelen omdat de PSD het mogelijk maakt voor andere bedrijven dan banken om betalingsdiensten aan te bieden.

SEPA/PSD heeft ook gevolgen voor de Europese consument. Het is de bedoeling dat die meer keuze krijgt en dat hij tegen lagere kosten kan gaan bankieren. Het idee is ook dat SEPA Nederlandse banken kostenvoordeel op zal leveren, maar dat is nog maar de vraag, aangezien de Nederlandse betaalsystemen al tot de meest efficiënte van Europa behoren.

De invoering van SEPA en PSD is in januari 2008 begonnen en zal naar verwachting duren tot half 2013. De eisen uit de PSD-richtlijn moeten uiterlijk op 1 november 2009 in het nationaal recht van de EU-lidstaten opgenomen zijn.

De nieuwe regels leiden grofweg tot veranderingen op drie terreinen:

  1. De Europese overschrijving; ingevoerd in januari 2008
  2. De Europese incasso; wordt ingevoerd eind 2009
  3. Aanpassing van de betaalpassen; ingevoerd tussen 2009 en 2012

Uitbreiding van concurrentie

De PSD introduceert een nieuw begrip: “betalingsinstelling”. Niet-banken kunnen onder de PSD een vergunning aanvragen als betalingsinstelling en zo betalingsdiensten gaan aanbieden. Deze nieuwe partijen kunnen actief de concurrentie aangaan met de banken die tot nu toe een monopolie hebben op het verrichten van bepaalde diensten.

Om gekwalificeerd te worden als betalingsinstelling, moet een instelling in Nederland een vergunning aanvragen bij de DNB. Om een vergunning te krijgen moet voldaan worden aan een aantal eisen. Deze vergunningsvereisten zijn lichter dan de eisen voor het verkrijgen van een bankvergunning. Een betalingsinstelling mag dan ook minder doen dan een bank.

De EU-landen die niet de Euro als betaalmiddel hebben, moeten wel de PSD-regels invoeren. Banken in die landen kunnen ook vrijwillig de SEPA- standaarden en - regels invoeren. Ook kunnen Europese landen buiten de EU (bijvoorbeeld Zwitserland) op vrijwillige basis deelnemen aan het Eurobetaalsysteem. Dat betekent dat ook zij de regels uit de PSD en de SEPA-standaarden en -regels moeten invoeren.

Wat kunt u van PwC verwachten?

  • Advies over de te maken keuzes met betrekking tot SEPA/PSD
  • een impactanalyse van de gevolgen van SEPA/PSD voor uw organisatie
  • Assisteren bij het aanvragen van een vergunning als betaalinstelling
  • Implementatie van de SEPA/PSD-eisen in uw bedrijfsprocessen inclusief compliance controls
  • Review/quality assurance van SEPA/PSD implementatieprojecten
  • Kostenallocatie ABC