Benchmark kunststofinzameling

Benchmark inzameling kunststof verpakkingsafval gemeenten

Sinds 1 januari 2006 is het Besluit Verpakkingen en Papier en Karton (hierna: het Besluit) van kracht. Het Besluit maakt producenten en importeurs van verpakkingen verantwoordelijk voor de organisatie en kosten van de inzameling en recycling van hun verpakkingsafval. Op 27 juli 2007 hebben het ministerie van VROM, de VNG en het verpakkende bedrijfsleven, vertegenwoordigd in Nedvang,  een raamovereenkomst gesloten. Hierin zijn afspraken gemaakt over de vergoedingen voor gemeenten voor de inzameling van kunststof verpakkingsafval en de verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven voor het hergebruik van het kunststof verpakkingsafval voor de periode 2008 tot en met 2012.

In de gescheiden inzameling van kunststof verpakkingsafval nemen gemeenten een belangrijke plaats in. Op 1 januari 2010 moeten de gemeenten zorgen voor de inzameling van kunststof verpakkingsafval. Gemeenten ontvangen voor brongescheiden inzameling  een vergoeding van Euro 475,- per ton ingezameld kunststof verpakkingsafval.
VNG en Nedvang hebben besloten  dat de vergoedingen aan gemeenten voor de gescheiden inzameling van kunststof verpakkingsafval in de jaren 2011 en 2012 afhankelijk zullen zijn van een in 2010 uit te voeren benchmarkonderzoek onder gemeenten. Op basis van de resultaten van dit onderzoek zullen Nedvang en de VNG bezien of de vergoedingssystematiek voor de jaren 2011 en 2012 gewijzigd moeten worden en zo ja hoe.

PwC voert in opdracht van VNG en Nedvang dit benchmarkonderzoek uit. Het onderzoek heeft een tweeledige doelstelling:

1. Het leveren van plausibele, valide en transparante informatie met betrekking tot de kosten en de prestaties van de gescheiden inzameling van kunststof verpakkingsafval
2. Het delen van leerervaringen (succes- en faalfactoren, knelpunten) en kennis tussen gemeenten op het gebied van de gescheiden inzameling van kunststof verpakkingsafval

Gedurende het onderzoek worden de gemeenten op verschillende momenten betrokken. Bij de start van het onderzoek zijn in een viertal landelijke workshops de resultaten van de kunststofinzameling tot op heden en het benchmarkonderzoek toegelicht. Tevens heeft in alle workshops een gemeente haar ervaring op het gebied van kunststofinzameling gedeeld. Deze presentaties treft u hieronder. Op basis van een gestratificeerde steekproef is een aantal gemeenten geselecteerd, waarbij een nader onderzoek plaatsvindt naar de prestaties en kosten die samenhangen met de inzameling van kunststofverpakkingen. Aan deze gemeenten is in een tweetal bijeenkomsten het onderzoek en de daarvoor te hanteren rekenmodellen nader toegelicht. Deze toelichtende presentatie en de rekenmodellen die worden gehanteerd, onderscheiden naar haal- of brengsysteem, zijn eveneens hieronder opgenomen.

Resultaten benchmark

Voor de steekproef zijn 60 gemeenten geselecteerd, op basis van de volgende elemenenten:

1. inzamelsystematiek: diftar of geen diftar
2. inzamelmethode: breng- of haalsysteem
3. stedelijkheidsklasse

Uiteindelijk zijn , nadat er 5 gemeenten zijn afgevallen, de resultaten van 55 gemeenten meegenomen als input voor de benchmark. De uitkomsten van de statistische analyse zijn opgenomen in de onderstaande presentatie. Hieruit volgt dat de gemiddelde kosten voor de brongescheiden inzameling van kunststofverpakkingsafval € 525 per ton bedragen, waarbij er gemiddeld 14,63 kilo per aansluiting wordt ingezameld. Er is een lineair verband tussen de gemiddelde kosten per ton en het ingezameld tonnage: per extra ingezamelde ton vallen de kosten €1,07 lager uit in de steekproefgemeenten. De gemeenten met een diftar-systeem zijn, als gevolg van een hogere respons (2,5 tot 3 maal zo hoog), significant goedkoper uit. Waar in niet-diftar gemeenten de kosten gemiddeld € 599 per ton bedragen, zijn de kosten gemiddeld in een diftargemeente € 375 per ton. Opvallend is dat er geen significant verschil is in de gemiddelde kosten per ton tussen haal- en brengsystemen. Eveneens is er geen significant verschil in kosten als gevolg van stedelijkheidsklasse.
Uit een nadere analyse van de inzamelingsuren per ton, blijk dat een brengsysteem al kostenefficienter in te richten is bij een laag tonnage (vanaf ca. 15 ton). In een haalsysteem daarentegen ligt de drempel voor een kostenefficiente inzameling hoger, vanaf circa 50 ton of 15 kilo per aansluiting. Onder deze drempelwaarde laat het aantal inzamelingsuren per ton een grote spreiding zien, en zullen de kosten per ton als gevolg van het aantal inzamelingsuren relatief hoger uitvallen.

Download Presentatie Kunststof Verpakkingsafval Februari 2010 [572 Kb]
Download Presentatie Nedvang Februari 2010 [ 6.5 Mb]
Download Presentatie Ridderkerk Kunststofinzameling Februari 2010 [2.9 Mb]
Download Presentatie Nederweert Kunststofinzameling Februari 2010 [11.8 Mb]
Download Presentatie Rova Kunststofinzameling Februari 2010 [144 Kb]
Download Presentatie VNG Kunststofinzameling Februari 2010 [725 Kb]
Download Presentatie Alkmaar Kunststofinzameling Februari 2010 [34.1 Mb]
Download model breng 2010 [83 Kb]
Download model haal 2010 [62 Kb]
Download Presentatie voorlichtingsbijeenkomst [1.6 Mb]
Download Benchmark inzameling kunststof verpakkingsafval gemeenten [2.2 Mb]

Voor vragen met betrekking tot het onderzoek kunt u eveneens gebruik maken van het contactformulier of contact opnemen met Leontine Kies-Westerik (06-136 18 574) of Guido Willems (06-512 29 793).